Pai's journal

แย้งประเด็น “สนธิ ลิ้มทองกุลพูดถึงเรื่องยึดดาวเทียม”

2010-06-19T02:52:00.001+07:00

เมื่อวานนี้ (18 มิ.ย. 53, 23:29 น.) ทาง ASTV ผู้จัดการออนไลน์ ได้เสนอข้อข่าวจากบทสัมภาษณ์ของนายสนธิ ลิ้มทองกุล แกนนำพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิไตย (พธม.) โดยมีหัวข้อข่าวว่า "สนธิ"เสนอรัฐงัดข้อหา"หนุนก่อการร้าย"บีบเทมาเส็กคืน"ไทยคม" ซึ่งโดยเนื้อหากล่าวโดยสรุปคือนายสนธิเสนอให้รัฐยกเลิกสัมปทานโครงการดาวเทียมไทยคม และยึดดาวเทียมคืนจากเทมาเส็กโดยไม่ต้องเสียเงิน ผมจะไม่แสดงความคิดเห็นเรื่องยึดคืนหรือไม่ยึดคืน หรือจะซื้อดาวเทียมคืน เพราะไม่มีความรู้ทางด้านนี้ แต่ที่ผมจะนำเสนอคือผมว่านายสนธิกำลังโกหกชาวพธม.และคนไทยอยู่ จากข้อความดังต่อไปนี้

ก่อนอื่นผมขอออกตัวว่าไม่ได้ทำงานในสายโทรคมนาคมแต่อย่างใด สิ่งที่ผมเขียนอาจจะผิดก็ได้ ผมแค่เอาหลักฐานที่หาเจอจากอินเทอร์เน็ตมาเทียบให้ดูว่าคำพูดนายสนธิเป็นจริงหรือไม่ ผมจะแยกประเด็นที่จะแย้งเป็น 2 ข้อ ดังนี้

ชื่อของดาวเทียม นายสนธิพยายามชี้แจงว่าดาวเทียมไอพีสตาร์กับดาวเทียมไทยคม 4 นั้นเป็นคนละดวงกัน ซึ่งไอพีสตาร์นั้นถูกยิงขึ้นไปเพื่อ “เลี่ยง” การไม่ยิงดาวเทียมไทยคม 4 แต่จากแหล่งข้อมูลทั้งของ วิกิพีเดีย,และ เว็บดาวเทียมไอพีสตาร์ จะพบว่าดาวเทียมไอพีสตาร์นั้นก็คือไทยคม 4 นั้นเอง (ผมเข้าใจเอาเองว่าไม่เรียกไทยคม 4 เพราะไอพีสตาร์นั้นเป็นดาวเทียมสำหรับอินเตอร์เน็ตความเร็วสูงโดยเฉพาะ ต่างจากไทยคม 1, 2, 3 และ 5 ซึ่งเป็นดาวเทียมที่ใช้งานในการถ่ายทอดสัญญาณโทรทัศน์)
ตำแหน่งของดาวเทียม นายสนธิบอกว่าวงโคจรดาวเทียมของไทยอยู่ที่ตำแหน่ง 50.5 องศาตะวันออก (ซึ่งตำแหน่งนี้เคยถูกใช้โดยดาวเทียมไทยคม 3) แถมอ้างว่าไอพีสตาร์ซึ่งไม่ได้อยู่ในวงโคจรนี้เป็น “ดาวเทียมเถื่อน” ขอโทษนะครับ ดาวเทียมนะครับไม่ใช่หนังโป๊ จะได้ส่งขึ้นมั่วๆได้ ที่สำคัญ ตำแหน่งของไอพีสตาร์ เป็นตำแน่งเดียวกับดาวเทียมไทยคม 1 (หรือจริงๆคือดาวเทียมไทยคม 1A) ที่ตำแหน่ง 120 องศาตะวันออก และมีดาวเทียมอีก 2 ดวงที่ไม่ได้อยู่ในพิกัด 50.5 องศาตะวันออก ก็คือดาวเทียมไทยคม 2 และไทยคม 5 ซึ่งทั้งสองดวงโคจรอยู่ในตำแหน่ง 78.5 องศาตะวันออก -- สรุปว่านอกจากดาวเทียมไทยคม 3 ซึ่งปลดระวางไปแล้ว ดาวเทียมทั้ง 4 ดวงที่โคจรอยู่นี่ถือว่าเป็นดาวเทียมเถื่อนใช่ไหม??

อย่างที่ผมออกตัวไปก่อนหน้านี้ ผมไม่มีความรู้เป็นพิเศษในงานโทรคมนาคม ดังนั้นหากผมผิดก็คงต้องขอโทษคุณสนธิมาไว้ ณ ที่นี้ แต่สิ่งที่คุณนำเสนอผ่านโทรทัศน์ให้คนทั้งประเทศได้รับชมนั้นไม่ถูกต้อง ตามข้อแย้งที่ผมได้เสนอมา

ที่ผมเศร้ากว่านั้นคือ พธม.ที่สิงอยู่ในเว็บผู้จัดการออนไลน์นั้น ต่างแสดงความคิดเห็นด่าทอรัฐบาลและอดีตนายกทักษิณกันอย่างสนุกปาก โดยแสดงให้เห็นถึงการเชื่อนายสนธิอย่างหมดใจ ไม่มีคนคิดจะค้นคว้าหาข้อมูลว่านายสนธิพูดมาอย่างลอยลมนั้นเอามาจากไหน ข้อมูลเรื่องเกี่ยวกับดาวเทียมผมเชื่อว่าไม่ใช่จะหาได้ง่ายดายนัก เพราะถือเป็นข้อมูลทางธุรกิจ (ยกเว้นพิกัดของดาวเทียมซึ่ง ITU เป็นผู้กำกับดูแล)

ผมยังคงยืนยันว่า ไม่ว่าคุณจะถือหางฝ่ายไหน เวลารับฟังข่าว กรุณาตรวจสอบข้อมูลให้ดีเสียก่อน ไตร่ตรองด้วยสมอง แล้วค่อยเชื่อมัน ไม่ใช่เอาแต่อารมณ์พาไปนะครับ

ศรวิษ เสียงแจ้ว

ขอมอบกลอนนี้ ให้คนไทยทุกคนครับ

2010-05-18T01:00:00.001+07:00

ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ท่องจำได้ขึ้นใจมาช้านาน

คำเพลงขานเก่าไปดั่งวันวาน เมื่อใดผ่านกาฬสมัยใครเล่ารู้

คนเราเกิดมาแล้วก็ตายจาก ชาติหาพรากต้องรักษ์ไว้ให้คงอยู่

อย่าให้ขายขี้หน้าเหล่าวิญญู- ชนสละชีพสู้เพื่อแผ่นดิน

ปรารถนาในวันนี้ของไทยหนึ่ง พันใจตรึงจิตไว้ดั่งสายสิญจน์

ละทิ้งโกรธเกลียดแค้นให้ไหลริน ทิ้งให้สิ้นลงสู่ถิ่นแม่คงคา

ประเทศชาติยังต้องการคนพาต่อ อย่าได้ท้อไทยเราช่วยกันเถิดหนา

รวมพลังสร้างชาติวัฒนา ปวงประชาได้สงบพบร่มเย็น

ศรวิษ เสียงแจ้ว

18 พ.ค. 2553

มุมมองคนไทยส่วนตัวผ่านสื่อออนไลน์

2010-03-30T01:51:00.000+07:00

ไม่ทราบว่าเดี๋ยวนี้เพื่อนๆตามข่าวการเมืองจากแหล่งไหนกันบ้าง แต่ผมแน่ใจว่าคงมีคนไทยน้อยมากๆที่ไม่ได้รับข่าวสารเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านเมืองเลย เหตุการณ์บ้านเมืองในช่วง 3-4 ปีที่ผ่านนั้นเรียกได้ว่าร้อนระอุไม่ได้ว่างเว้น มีม็อบเกิดขึ้นหลากหลายสี (น้องสาวผมเรียก "ประท้วงเรนโบว์" -*-) แต่สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นนอกเหนือจากภาพความขัดแย้งที่ปรากฎในข่าวนั้นคือแนวความคิดของคนไทยที่แตกแยกเป็นชิ้นๆอย่างที่ผมนึกไม่ออกว่าจะมีวันกลับมาเป็นดังเดิมได้หรือไม่?

ในฐานะที่ผมเป็นคนชอบอ่านข่าว และแหล่งข่าวที่ติดตามส่วนมากก็จะผ่านเว็บข่าวทางอินเตอร์เน็ต บล็อก หรือทวิตเตอร์ ทำให้ผมรับทราบถึงจิตใจคนไทยพอสมควรจากการอ่าน "ความคิดเห็น" ที่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างเปิดเผยจากความเสรีบนโลกไซเบอร์ ผมพบว่า....

คนไทยบางส่วนนั้นเก็บกด อาจะเป็นเพราะวัฒนธรรมของเราที่สอนให้คนเอา "น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก" ทำให้เวลามีที่ระบายอย่างอินเตอร์เน็ตนั้น ข้อความหรือความรู้สึกที่ถูกระบายออกมาค่อนข้างน่ากลัวมาก
คนไทยบางส่วนใช้อารมณ์ในการตัดสินปัญหา และไม่มีเหตุผล ความเห็นในเว็บข่าวจำนวนไม่น้อยที่คนส่วนหนึ่งซึ่งได้ "เลือกข้าง" แล้ว มีความเชื่อหัวปักหัวปำ แถมยังไม่ฟังความเห็นของฝ่ายตรงข้าม ในขณะเดียวกันยกหางข้างตัวเองราวกับเป็นเทพมาจุติ
และคนไทยอีกบางส่วนที่ปรารถนาให้ฝ่ายตรงข้ามนั้นถึงแก่กรรม ราวกับคิดว่านั้นจะเป็นหนทางที่ถูกต้องในการอยู่ร่วมกันในสังคมประชาธิปไตย
คนไทยอีกไม่น้อยที่ไม่เห็นศักดิ์ศรีของฝ่ายตรงข้ามว่าเป็นมนุษย์เท่าเทียมกับตน ใครก็ตามที่ follow ผมบนทวิตเตอร์หรือเฟซบุ้ค จะเห็นผมขึ้นข้อความลักษณะนี้บ่อย เพราะบางทีผมอ่านข้อคิดเห็นเหล่านั้นและทนไม่ได้จริงๆ ทำไมคุณถึงคิดว่าฝ่ายตรงข้ามนั้นด้อยกว่า? มีความเป็นมนุษย์น้อยกว่า? เพราะหากคนไทยเหล่านี้ยังคิดเช่นนี้ ประชาธิปไตยจะไม่มีวันเกิดได้ในประเทศไทย เพราะพื้นฐานของประชาธิปไตยคือความเท่าเทียม ความเท่าเทียมที่จะเสนอข้อคิดเห็น และเรียกร้องในสิทธิของบุคคลๆหนึ่ง

ผมอยากเน้นที่ข้อ 3 และ 4 มากเพราะเป็นข้อความที่ถ้าหากเพื่อนๆได้เข้าไปอ่านตามเว็บข่าวหรือเว็บบอร์ดการเมือง คงได้เห็นผ่านตามาเป็นแน่ ผมอยากให้คนไทยแสดงออกทางความคิดด้วยเหตุผล ด้วยภาษาที่สุภาพ ด้วยกิริยาที่เหมาะสม ด้วยวิธีการที่ถูกต้อง ทั้งในโลกแห่งความเป็นจริงและ "โลกเสมือน" แห่งนี้ หลายคนในเฟซบุ้คผมเห็นเปลี่ยนรูปหรือเข้าร่วมกลุ่มแสวงหาสันติภาพในประเทศไทย แต่สันติภาพนั้นจะเกิดได้อย่างไรในเมื่อหลายๆคนไปเรียกฝ่ายตรงข้ามกับตนราวกับสัตว์ ไร้การศึกษา หรือเดนมนุษย์ เมื่อคุณเชื่อว่าคนกลุ่มนั้นเป็นไปตามนั้น ก็เท่ากับคุณปิดหูปิดตาตัวเอง ไม่รับรู้รับฟังความเห็นใดๆที่ถูกเสนอมาทั้งสิ้นทั้งปวง ผมถามหน่อยว่ามันถูกแล้วหรือ? การแช่งชักหักกระดูกก็มีให้เห็นมากมายตามเว็บไซต์เหล่านี้เช่นกัน จริงอยู่ว่ามันเป็นเสรีภาพของท่านๆในการที่จะแสดงความคิดเห็นบนอินเตอร์เน็ต แต่ผมก็เชื่อว่าเพราะเป้นอินเตอร์เน็ตเนี่ยแหละทุกคนจริงใส่ได้ไม่มียั้ง ข้อความที่ออกมาจากจิตใจที่ปรารถนาให้อีกฝ่ายนั้นถึงแก่ความตาย สำหรับผมแล้วมันช่างแรงกล้าที่จะพุดออกมาตรงๆ (แม้จะผ่านอินเตอร์เน็ตก็ตาม)

ผมไม่อยากให้คนไทยต้องกระมิดกระเมี้ยน เก็บความเห็นทางการเมืองไว้ในใจไม่กล้าพูดใส่กัน (เพราะกลัวจะมีเรื่อง) ดังนั้น หากทั้งสองฝ่ายพูดจากันด้วยเหตุผล ต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ที่บริสุทธิ์ และให้เกียรติผู้อื่นเสมอตัวเอง ผมว่าวันนั้นเองที่ประชาธิปไตยจะเบ่งบาน

ผมเขียนจากสิ่งที่ผมได้พบเจอจากการอ่านข่าวจากแหล่งต่างๆเท่านั้น ทุกสิ่งที่ผมเขียนเป็นความคิดเห็นส่วนบุคคล เพราะฉะนั้นหากใครมีข้อโต้แย้งหรือสนับสนุนที่มีเหตุผล ก็สามารถเพิ่มเติมได้ครับ

Ultimate day with ultimate people: Bangkok Soidawgz's The Aftershock Hat 2010

2010-02-22T21:17:00.003+07:00

เมื่อวันเสาร์ที่ 20 ก.พ.ที่ผ่านมาผมเพิ่งไปเข้าร่วมกิจกรรมกีฬาที่คนไทยน้อยคนจะเคยสัมผัสกับเกมส์ "Ultimate Frisbee" ซึ่งเป็นกีฬาที่คล้ายๆกับอเมริกันฟุตบอลผสมกับบาสเกตบอล แต่ต่างกันตรงที่ไม่ได้ใช้ลูกบอลแต่ใช้ Frisbee หรือจานร่อนแทน กีฬานี้ถือว่าใหม่มากในหมู่คนไทย เพราะฉะนั้นผู้เล่นส่วนใหญ่ (ราวๆ 80%) จะเป็นชาวต่างชาติครับ ผมเองก็เคยเล่นกับเพื่อนที่มาจากอเมริกามาบ้างเลยได้ตามไปเล่นกับกลุ่มนี้แหละ กีฬานี้เป็นที่นิยมมากๆในอเมริกาครับ ซึ่งเป็นกีฬาที่ใช้ทั้งความเร็ว ไหวพริบ การควบคุม การวางแผน และความอึด เพราะเป็นเกมส์ที่ไวมาก ต้องวิ่งกันเกือบตลอดเวลา

ผมเขียน Entry นี้ขึ้นมาเพื่อจะประชาสัมพันธ์ว่าในประเทศไทยมีกลุ่มคนไทยเล็กๆ และชาวต่างชาติอีกจำนวนหนึ่งพยายามที่จะนำเสนอกีฬานี้สู่เยาวชนไทย ซึ่งอาจจะไม่เคยได้รู้จักเลยด้วยซ้ำว่า Frisbee (หรือจานร่อน) คืออะไร (ยกเว้นจากโฆษณาอาหารสุนัข) ซึ่งพวกเขาเหล่านี้พร้อมที่จะไปสอนวิธีการเล่นให้ฟรีๆ หากคุณสามารถรวมกลุ่มคนและหาสนามได้ครับ

ซึ่งทัวร์นาเมนท์ที่ผมไปเข้าร่วมเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นแบบวันเดียวจบครับ โดยคุณสามารถเข้าร่วมได้โดยที่ไม่ต้องมีประสบการณ์มาก่อนเลยก็ได้ โดยไปถึงก็มีการจับสลากเพื่อแบ่งทีม จากนั้นก็แบ่งสายเล่นตามรูปแบบของทัวร์นาเมนท์จนได้ผู้ชนะเลิศในที่สุด วันเสาร์ที่ผ่านมาแดดแรงมากครับ และฝนก็ตกหนักมากด้วย แต่พวกเราบ่ยั่นกันทุกคน เล่นกันกลางสายฝนเลยทีเดียว (ไม่ได้ถ่ายรูปมาเพราะกลัวกล้องเปียก :P)

สังคมของคนกลุ่มนี้จะค่อนข้างเป็นไปทางฝรั่งจ๋าหน่อยครับ คือเวลาเล่นจะจริงจัง เวลาผ่อนคลายก็ผ่อนคลายจริงจังเหมือนกัน (พวกนี้ดื่มเบียร์ระหว่างพักเบรคครับ) ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องค่อนข้างปกติของเค้า นอกจากนี้ ระหว่างที่เล่นเค้ายังมีการสอนเราไปในตัวด้วยว่าเราควรทำอย่างในกับสถานะการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในเกมส์ ซึ่งนอกจากจะได้เรียนรู้เกมส์แล้ว ยังเป็นการฝึกภาษาอังกฤษไปด้วยในตัวครับ คนไทยที่เล่นเกมส์นี้เกือบทุกคนพูดภาษาอังกฤษได้ในระดับดีมาก มีแค่บางคนที่พูดได้พอกล้อมแกล้ม แต่รับประกันได้เลยว่าพวกนี้ไม่เคอะเขินเวลาต้องพูดกับฝรั่งแน่นอน

หากใครมีเวลาว่างๆ อยากหาเพื่อนเล่นกีฬาที่มีความแปลกใหม่ พร้อมกับฝึกภาษาอังกฤษและรู้จักเพื่อนใหม่ๆไปในตัว ผมแนะนำ Ultimate Frisbee เลยครับ อยากรู้รายละเอียดเพิ่มเติม หรืออยากมาลองหัดเล่นดู สามารถเข้าร่วมได้โดยดูวัน-เวลา และสถานที่ได้ใน www.bangkokultimate.com หรือ Bangkok Ultimate Facebook Group หากเล่นเก่งๆจะเข้าร่วมแข่งทัวร์นาเมนท์ก็ได้นะครับ มีจัดอยู่เรื่อยๆทั้งในและนอกประเทศ (ประเทศเพื่อนบ้านเราเค้าเล่นกันค่อนข้างแพร่หลายแล้วครับ)

มองเด็กไทยผ่านเกมส์

2009-03-06T01:11:00.003+07:00

ผมเป็นอีกหนึ่งคนที่เล่นเกมส์ค่อนข้างบ่อย ซึ่งเกมส์ที่เล่นเป็นส่วนมากคือ WarcraftIII: DotA ซึ่งเป็นที่นิยมมากในหมู่นักเล่นเกมส์ จากการเล่นเกมส์นี้มาเป็นเวลาพอควร ผมพอจะมองเกมเมอร์ไทยที่มีปัญหาออกหลายๆแบบ:

1. พวกขี้แพ้ พวกนี้มักจะเล่นไม่ค่อยจบเกมส์ เล่นได้นิดหน่อย โดนฆ่าทีหนึ่งอาจจะออกจากเกมส์ไปเลย หรือ เค้าออกเลยออกตาม (ถอดใจ) พวกนี้มักมีนิสัยอีกอย่างคือชอบขโมย kill แล้วทับถมอีกฝ่ายอย่างเมามันส์
2. พวกอ่อน (Noob) พวกนี้คือพวกที่เล่นไม่ค่อยเป็น ผมจะไม่แบ่งว่าเล่นไม่เป็นกับเล่นไม่เก่งหรือพวกเล่นแบบไม่เป็นทีมเป็นแบบไหน แต่ผมมองรวมๆว่าพวกนี้เล่นเกมส์นี้ไม่เป็น ดูจังหวะไม่ออก พวกนี้จะชอบมากอย่างหนึ่งคือ ชอบท้า “1-1 mai sard” หรือ “ตัว-ตัวมั๊ยสราด” เกมส์นี้เค้าให้เล่นกันทีมละห้าคน พลั้งพลาดไปโดนเค้าฆ่าเองแล้วจะไปโทษว่าเค้ารุมก็ไม่ถูก
3. พวกเกรียน ส่วนมากจะปะปนไปกับพวกที่ 1 และ 2 แต่จะมีนิสัยเฉพาะตัวคือ ชอบด่า ด่าทั้งทีมตัวเองและทีมตรงข้าม โดยคำด่าส่วนมากมักจะด่าว่า “กาก” ด่าไปด่ามาแล้วก็ออกจากเกมส์ไป
จริงๆผมก็รู้ว่าคนในเกมส์มีหลากหลายนิสัย ร้อยพ่อพันแม่ แต่ที่น่าหงุดหงิดใจคือ พวกที่ 1 และ 3 ซึ่งทำให้เกมส์ไม่จบ (เพราะออกจากเกมส์เป็นว่าเล่น) ผมไม่เข้าใจจริงๆว่าเดี๋ยวนี้เด็กไทยเล่นเกมส์โดยหวังแต่ผล “ชนะ” อย่างเดียวจริงๆเหรอ? ผมเองเป็นพวกชอบเล่นมันจนหยดสุดท้าย (5-1 ก็เล่นออกบ่อย เพราะขี้เกียจออก) แพ้ก็แพ้ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย ถึงแม้ผมจะมองว่าการที่เราได้เล่นเกมส์ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบจะเป็นการเพิ่มความสามารถในเกมส์นั้นๆแบบก้าวกระโดด (ก็ฝึกกับสถานการณ์ที่ยากกว่านี่นะ) แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่า “น้ำใจนักกีฬา” เดี๋ยวนี้ช่างหายากจริงๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลัวเปลืองเวลาที่เล่นในร้านเน็ตหรือเป็นเพราะรับความพ่ายแพ้ไม่ได้กันแน่ จริงๆผมเองก็มีเพื่อนที่ค่อนข้างเข้าข่ายกลุ่มที่ 1 คือพอคนออกแล้วชอบออกตาม เพราะคิดว่าสู้ไม่ได้ ผมก็ได้แต่คิดในใจ ยังไม่ทันสู้เลยจะรู้ได้ไง แล้วสู้ไม่ได้แล้วมันจะเป็นไรไป (วะ)

เห็นเด็กไทยสมัยนี้เป็นแบบนี้แล้วอดคิดไม่ได้ว่าเค้าจะโตขึ้นมาเป็นคนแบบไหนกัน

วิเคราะห์ผู้สมัครเลือกตั้งผู้ว่าฯกทม.

2009-01-08T23:53:00.003+07:00

หลังจากที่ได้ติดตามการดีเบตหลายๆครั้ง 4 ตัวเก็งสำหรับตำแหน่งผู้ว่าราชการกทม. ได้แก่ เบอร์ 2 ม.ร.ว. สุขุมพันธุ์ บริพัตร เบอร์ 8 ม.ล.ณัฏฐกรณ์ เทวกุล เบอร์ 10 นายยุรนันท์ ภมรมนตรี และ เบอร์ 12 นายแก้วสรร อติโพธิ บอกตามตรงว่า ฟังจากแนวนโยบาย ไม่ค่อยต่างกันมากนัก อาจจะมีในรายละเอียดปลีกย่อยเกี่ยวกับนโยบายเล็กๆ แต่ส่วนมากเหมือนกัน คือ ปรับปรุงการจราจร แก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจ ความปลอดภัยในสังคม การท่องเที่ยว ซึ่งก็เป็นปัญหาที่คนกทม.คุ้นเคยดี ไม่ต้องลงสมัครรับเลือกตั้งเพื่อทำการบ้านมาตอบก็รู้ดีอยู่แล้ว แต่สิ่งที่อย่างจะวิเคราะห์วิจารณ์คือ "วาทศิลป์" ซึ่งเชื่อหรือไม่ว่า วาทศิลป์จะเป็นส่วนประกอบหนึ่งในการพลิกผันคะแนนเสียงได้มากทีเดียว
มาเริ่มวิเคราะห์เป็นรายบุคคลเลยละกัน

   เบอร์ 2 ม.ร.ว. สุขุมพันธุ์ บริพัตร คุณลุงมาดนุ่ม (ตามแบบประชาธิปัตย์) น้ำเสียงนุ่ม ไพเราะ ใบหน้ายิ้มแย้มดีเวลาพูด แต่เป็นคนคิดช้า สังเกตได้จากการตอบคำถามว่าจะตอบวกวน ไม่ค่อยตรงคำถาม ทีมเลือกตั้งน่าจะซ้อมการตอบคำถามมากกว่านี้ ที่สำคัญ การใช้เวลาทำได้ไม่ดีเอาซะเลย (แต่ดีกว่าอ.แก้วสรร)

เบอร์ 8 ม.ล.ณัฏฐกรณ์ เทวกุล หนุ่มนักเรียนนอกไฟแรง ที่เปิดตัวแรงๆ บทบาทที่แรง มาตั้งแต่สมัยเป็นนักข่าวทำให้คนจำนวนไม่น้อยหมั่นไส้ (ผมเป็นหนึ่งในนั้น) แต่ในการเลือกตั้งครั้งนี้ คุณปลื้มทำได้ดีในเรื่องการทำการบ้านด้านข้อมูล การเลือกใช้น้ำเสียงที่อ่อน ฟังดูแล้วเรียกคะแนนสงสารได้ดี ทำให้มาดกร้าวแกร่งลดไปได้เยอะ ยอมรับอีกครั้งว่าแก้เรื่องบุคลิกภาพมาดีใช้ได้ (เสียอย่างเดียวที่ตอนเดินหาเสียงพี่แกใส่สูท)

   เบอร์ 10 นายยุรนันท์ ภมรมนตรี พระเอกหน้าหยก โด่งดังจากละครทีวี ได้เปรียบมากๆคือ "หล่อ" กว่าผู้สมัครรายอื่นๆอย่างเห็นได้ชัด คุณแซมทำการบ้านมาดีมากเรื่องการตอบคำถาม ทั้งไอเดีย ทั้งน้ำเสียง ทั้งการรักษาเวลา ดีมาก (มากๆ) แสดงให้เห็นว่าฝึกตอบคำถามมาดี ตอบได้ตรงคำถามและกระชับ เป็นคนที่ผมให้คะแนนมากที่สุดเรื่องวาทศิลป์ แต่ข้อเสียคือ การใช้คำพูดเหน็บแนมพรรคประชาธิปัตย์ (แบบแย็บๆ) เดี๋ยวเหน็บนั่นเดี๋ยวเหน็บนี่ เลยทำให้ดูเป็นผู้ร้ายนิดหน่อย แต่อย่างว่า มาดหล่อช่วยได้เยอะ

   เบอร์ 12 นายแก้วสรร อติโพธิ ผู้สมัครอิสระ การมาด้วยความมาดมั่นเพื่อขอเป็นตัวกลางแก้ปัญหากทม. เป็นคนที่ผมให้คะแนนวาทศิลป์น้อยที่สุด (พอๆกับม.ร.ว.สุขุมพันธุ์) เพราะการใช้น้ำเสียงที่ค่อนข้างกระด้าง ทั้งๆที่จริงๆอาจจะเป็นเพราะไม่ต้องการจะเสแสร้งใดๆ แต่น้ำเสียงของอาจารย์แก้วสรรนั้นค่อนข้างใหญ่และกระด้าง พูดค่อนข้างห้วน ที่สำคัญคือความที่เป็นคนค่อนข้างตรงไปตรงมา การตอบคำถามของเขาเลยไม่ได้สื่อประเด็นให้ครอบคลุม แต่มักจะนำเสนอจุดเล็กๆ แล้วบอกว่า "ขอแค่นี้ก่อน" ประมาณว่าทำแค่นี้ได้ก็ดีแล้ว นอกจากนี้ยังทำได้แย่เรื่องการรักษาเวลาและการตอบให้ตรงคำถามด้วย
จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีสิทธิเลือกตั้งหรอกนะเนี่ย สิ่งที่อยากเห็นมากๆคือคนไทยเลือกตั้งที่ “นโยบาย” อย่างแท้จริง ตัดอคติทั้งปวง ตัดความชอบ-เกลียดในพรรคการเมืองได้จะดีมาก

อคติกับสังคมไทย

2009-01-05T16:17:00.001+07:00

ขอออกตัวก่อนว่าไม่ใช่ผู้เชียวชาญด้านมนุษยวิทยา ข้อความที่เขียนจึงเป็นเพียงข้อคิดเห็นล้วนๆ

ปัจจุบันคนไทยติดตามข่าวสารบ้านเมืองกันมากขึ้นมาก รวมถึงยังมีความรู้สึกเป็นส่วนร่วมกับเหตุการณ์ข่าวสารต่างๆมากกว่าแต่ก่อน คนจำนวนมากสามารถเข้าถึงข้อมูลต่างๆได้อย่างง่ายดายและยังสามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างตามใจชอบบนอินเตอร์เน็ท ผมเองก็ติดตามอ่านข่าวสารจำนวนมากในแต่ละวัน โดยส่วนมากเว็บที่เข้าไปอ่านข่าวก็คือผู้จัดการออนไลน์ (www.manager.co.th) ซึ่งเป็นเว็บของฝ่ายพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่ผมเลือกอ่านเว็บนี้เพราะมีการอัพเดทข่าวสารอย่างรวดเร็ว และยังครอบคลุมข่าวในหลายๆแขนง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมสัมผัสได้จากเว็บข่าวนี้คือ ความมีอคติ (ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโดนพันธมิตรล้างสมองรึเปล่านะ) ข้อแสดงความคิดเห็นหลายข้อบ่งบอกถึงความมีอคติ อิจฉา ริษยา รังเกียจ เรียกได้ว่าเป็นด้านมืดของมนุษย์แบบสุดๆเลย การแสดงข้อโต้แย้งแบบมีเหตุมีผล มักจะถูกตอบโต้ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ยิ่งไปกว่านั้น ข้อคิดเห็นที่โต้แย้งกับทางเว็บ (หรือพันธมิตรฯ) จะไม่ได้รับความเห็นชอบให้ขึ้นเว็บด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ทราบ เรื่องแบบนี้จริงๆแล้วถือเป็นเรื่องอันตรายมาก เพราะคนจำนวนมากเข้ามาอ่านข่าว อ่านความคิดเห็น แต่ได้เห็นเพียงด้านเดียวของเนื้อหา หรือด้านเดียวของความคิด ผมคิดว่าเรื่องนี้ไม่ต่างอะไรกับระบอบสังคมนิยมหรือเผด็จการเลย การแสดงออกทางความคิดที่ถูกปิดกั้นแบบนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่าาเราถูกริดรอนสิทธิหรือเปล่า

ผมยกตัวอย่างเว็บนี้เพราะเป็นเว็บที่ผมอ่านเป็นประจำ แต่ความตั้งใจของผมหมายรวมถึงเว็บอื่นๆที่มีการปฏิบัติในรูปแบบเดียวกันทั้งหมดด้วย

เมื่อประเทศไทยตกเป็นตัวประกันของโจรเสื้อเหลือง-เสื้อแดง

2008-11-27T09:16:00.004+07:00

เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ประเทศไทยของเรา เกิดปัญหาขึ้นโดนเฉพาะอย่างยิ่งในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร อันเนื่องมาจากเกมส์ครองใจมวลชนระหว่างพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พปช.) และแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) ซึ่งเกมส์ๆนี้เกิดขึ้นมาเป็นเวลาไม่น้อยสืบเนื่องจากการแบ่งแยกระหว่างคนไทยสองกลุ่มที่เอา-ไม่เอาทักษิณ ชิณว้ตร อดีตนายกรัฐมนตรี

ในฐานะคนกลาง (จริงๆ) ผมขอยอมรับอย่างหนึ่งว่าเคยชื่นชมในอดีตนายกฯทักษิณ เนื่องจากเป็นคนที่มีประสิทธิภาพในการทำงานสูง และเป็นคนที่มีความคิดริเริ่มที่จะแก้ไขปัญหาต่างๆที่เคยมีมาในอดีต ถึงจะทำได้ไม่หมด แต่ก็นับว่ามีผลงานไม่น้อย แต่มาในเวลานี้ ทักษิณ ชิณวัตร กลับไร้แผ่นดินอยู่ แม้มีเงินมากมายก็ไม่สามารถกลับบ้านเกิดเมืองนอนได้ ผมจะไม่ลงรายละเอียดว่าทักษิณโกง-ไม่โกงอย่างไร เพราะเรื่องนี้ถือว่าต่างฝ่ายต่างพูด ส่วนตัวผมเชื่อในการตัดสินของศาล แต่นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งไม่ขอพูดถึง

วันนี้ (26 พ.ย. 2551) ผมรู้สึกทึ่งกับความสามารถของแกนนำพปช.มาก ผมไม่เข้าใจว่าคนแค่ไม่กี่คน สามารถ “ล้างสมอง” คนจำนวนเรือนแสนได้อย่างไร ที่สำคัญ พวกเขายังสามารถทำให้ปชระชาชนเหล่านั้น ลืมความรู้สึกผิดชอบชั่วดี เห็นผิดเป็นชอบได้ทั้งหมดอย่างไร ที่พูดแบบนี้ ไม่ใช่เพราะผมเข้าข้างรัฐบาลหรือนปช. แต่ผมคิดตามหลักเหตุผลเอาว่า การยึดสนามบิน ตัดน้ำ-ไฟฟ้าของสถานที่ราชการ บุกยึดทำเนียบรัฐบาล ไม่ใช่การกระทำของคนที่เป็น “อารยะ” อย่างที่พปช.พยายามพูดเข้าข้างตัวเอง สิ่งที่พวกเขาทำคือการเอามีดจี้คอประเทศไทยและประชาชนคนไทยเพื่อขอความชอบธรรม ที่สำคัญคือ เมื่อตำรวจจะเข้าไปปราบปรามผู้ชุมนุม กลับด่าตำรวจเลวสารพัด ทั้งๆที่ตัวเองทำผิดกฎหมายอยู่แท้ๆ จริงอยู่ว่ามีเรื่องของระเบิดและการตายบ้าง ซึ่งถ้าตำรวจเป็นคนทำจริงๆก็ผิดจริง แต่พปช.เองก็มีการใช้กำลังเหมือนกัน เพราะฉะนั้นก็ต้องคิดบ้างว่าต่างฝ่ายต่างก็ใช้กำลัง จะเอาอะไรอีก

ที่สำคัญคือ สิ่งที่พปช.พยายามนำเสนอ “การเมืองใหม่” นั้น ผมมองว่า ไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้จริงๆ ระบอบประชาธิปไตยแบบตัวแทนที่พปช.ปฏิเสธนั้น แท้จริงไม่ได้เลวร้าย หากแต่คนที่อยู่ในระบบนั้นต่างหากที่แย่ เพราะฉะนั้น สิ่งที่ที่พปช.ควรทำ ไม่ใช่ทำลายระบอบการเมืองไทย แต่เป็นการให้ความรู้การประชาชนเกี่ยวกับระบอบประชาธิปไตยที่ถูกต้อง ไม่ว่าจะเป็นผลเสียเกี่ยวกับการซื้อเสียง การตรวจสอบความโปร่งใสในการทำงานของรัฐบาล

ผมอาจจะเขียนว่าพปช.เยอะ แต่ขอยืนยันว่าไม่ได้เห็นด้วยกับฝ่ายใด เพราะฝ่ายนปช.เองก็มีทั้งการใช้กำลัง รวมถึงท่าทีแข็งกร้าวที่แสดงต่ออีกฝ่าย ซึ่งล้วนแต่แย่พอกัน ประชาธิปไตยนั้นยืนอยู่บนพื้นฐานของความแตกต่าง แต่ต้องไม่นำมาซึ่งความแตกแยก หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ต่อให้สนธิขึ้นเป็นนายก ก็จะมีคนมาทำแบบเดียวกับที่คุณเคยทำอยู่ดี เพราะทั้งสองฝ่ายไม่พยายามทำความเข้าใจซึ่งกันและกัน และไม่ได้มองผลประโยชน์ของชาติเป็นหลัก หากแต่มองแค่คำว่า “ชัยชนะ” เท่านั้นไม่ว่าใครจะชนะ ประเทศไทยก็กำลังแพ้และกำลังอ่อนแรงลงเรื่อยๆ เพื่อนบ้านเราล้วนแต่หาโอกาสที่จะจ้องทำลายประเทศเรา (อย่างน้อยๆก็กัมพูชา) นี่ยังไม่นับกับการที่เรากำลังสูญเสียความน่าเชื่อถือในเวทีโลกทั้งการฑูตและการค้า

จุดจบของเรื่องนี้ทั้งสองฝ่ายต้องรับผิดชอบ

ผมเป็นนักเขียนครับ

2008-10-29T11:57:00.003+07:00

(คัดลอกมาจาก Hi5 ของผมเองที่ http://beingcoolz.hi5.com)
เคยไหม....
ที่เราแสดงความเห็นอะไรลงในเว็บบอร์ดอะไรซักอย่าง แล้วมันดึมากๆจนมีคนเอาไปอ้างอิง
เมื่อ 6 ปีก่อน (หรือ 7 หว่า?) ซึ่งเป็นช่วงที่ผมสอบเอนทรานซ์เสร็จพอดี รอผลการเลือกคณะ
ผมเป็นสมาชิกของเว็บ eduzones.com ซึ่งเป็นเว็บแนะแนวการศึกษาชั้นแนวหน้าเว็บหนึ่งของเมืองไทย
ผม...ซึ่งเคยอยากเรียนหมอ แต่ต้องเปลี่ยนใจเพราะทนกลิ่นในกลอสไม่ไหวจริงๆ (น่าจะแพ้ฟอร์มาลีนอ่ะนะ) เกิดความไม่เข้าใจว่าทำไมคนไทยถึงมีค่านิยมเกี่ยวกับการเรียนหมอมากๆ พ่อแม่พยายามให้ลูกตนเรียนหมอ ตัวเด็กเองก็อยากเรียนหมอมากมาย เพื่อนผมหลายคนก็อยากเรียนหมอ เคยถามพวกเค้า "ทำไมถึงอยากเรียนหมอ" ก็ตอบกันไม่ได้ เหมือนไม่ได้มี willpower ขนาดนั้นที่จะเป็นหมอ
ผมจึงแต่งกลอนขึ้นมาบทหนึ่ง ลงใน eduzones.com ว่า

"อย่าเป็นหมอเพราะเห็นเป็นอาชีพสูง
อย่าเป็นหมอเพราะคนจูงให้เข้าหา
อย่าเป็นหมอเพราะชื่อเสียงและเงินตรา
อย่าเป็นหมอเพราะบุพการีให้เป็น
จงเป็นหมอเพราะจิตวิญญาณมี
จงเป็นหมอที่ดีไปทุกหน
จงเป็นหมอที่พร้อมช่วยเหลือคน
จงเป็นหมอที่พลีตนเพื่อประชา
อย่าเป็นหมอเพราะมีคนกราบไหว้
อย่าเป็นหมอให้เขารู้ว่า ku เจ๋ง
อย่าเป็นหมอเพราะไม่มีอะไรเป็น
อย่าเป็นหมอเพราะดูเด่นกว่าใครๆ
จงเป็นหมอเพราะเป็นด้วยใจรัก
จงเป็นหมอเพราะอยากช่วยคนทุกข์เข็ญ
จงเป็นหมอที่สมหมอควรจะเป็น
จงเป็นหมอที่ดีเด่นจนวันตาย"
ซึ่งส่วนตัวก็ภูมิใจกับกลอนบทนี้ของตัวเองมาก เพราะอธิบายสิ่งที่อยากจะพูดให้กับน้องๆเพื่อนๆที่อยากเรียนหมอหรือคิดอยากเรียนหมอออกมาได้หมด
มาวันนี้...นั่งอ่านข่าวอยู่ในเว็บผู้จัดการออนไลน์ เจอข่าวเกี่ยวกับค่ายเปิดรั้วโรงเรียนแพทย์ของสหพันธ์นิสิตนักศึกษาแพทย์แห่งประเทศไทย (สพท.) ซึ่งมีการจัดบรรยายเรื่อง "ฉันอยากเป็นหมอจริงหรือไม่" ก็ทำให้ตัวเองนึกถึงกลอนบทนี้ขึ้นมา ก็เลยอยากจะโพสต์ความคิดเห็นลงไป แต่จำไม่ได้หรอก จำได้แค่คร่าวๆ ก็เลย google ดูซะ ผมพบว่ามีหลายเว็บบอร์ด ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเว็บบอร์ดของนักศึกษาแพทย์ โพสต์กลอนของผมเอาไว้ ผมรู้สึกมีความสุขมากเลย ใครจะไปคิดว่า ความพยายามในการที่จะสื่อความรู้สึกของตัวเองออกไปมันจะกระจายได้กว้างขนาดนี้ มันช่างเป็นความสุขเล็กๆที่ความคิดและคำพูดของเรา มีคนรับฟัง เห็นด้วย และนำไปบอกต่อๆกัน เนื่องจากว่ามันเป็นประโยชน์
อ่านๆดูเหมือนไร้สาระเนอะ เหมือนมานั่งเคลมว่า กูแต่งกลอนนี้นะเว้ยเฮ้ย ไม่ได้คิดขนาดนั้นหรอก แค่มีความสุขที่นักศึกษาแพทย์หลายๆคนรับรู้ถึงความประสงค์ของประชาชนตาดำๆ ซึ่งเป็นคนที่พวกเค้าต้องมารับผิดชอบชีวิตในอนาคตก็แค่นั้น
การได้เป็น published writer นี่ก็ไม่เลวเหมือนกันนะ ถึงจะเป็นบนเน็ตก็เถอะ
ขอบคุณ web2.0 ที่ทำให้ผมมีความสุขในวันนี้